చెమ్మగిల్లిన కళ్ళతో
బరువెక్కిన హృదయంతో
నిదురించే ఊహలను తట్టి లేపి
మౌనంగానే మాట్లాడుతుంటాను
ఓ మహా స్వప్నికుడిలా ఆ ఊహలకు ఊపిరి పోస్తాను
మౌనం ఓ లిపిలేని భాష
మౌనం ఓ సజీవ దృశ్యం
అందుకే అనుక్షణం ఆ మౌనాన్ని శ్వాశిస్తుంటాను
ప్రతి క్షణం ఆ మౌనంతో మమేకమౌతుంటాను...
No comments:
Post a Comment